اساسا تربیت فرزند ابتدا به عهده و وظیفه والدین است اگر قائل به آن شویم که برخی از حوزه های تربیتی را می توانیم واگذار کنیم به نهادهای تخصصی بدیهی است این موضوع هرگز به حوزه تربیت جنسی صدق نخواهد کرد چرا تربیت جنسی کودک وظیفه والدین است والدین موظف هستند به عنوان اولین واصلی ترین نهاد مراقبت از کودک در عرصه آسیب ها وتهدیدات جنسی نیز از او مراقبت کنند . و خلع ناتوانی کودک در مراقبت از خود را جبران نمایند سلامت جنسی حوزه ای است که احتمالا دارد آدمی در آن از هر نهادی آسیب ببیند بیان دیگر هیچ کس یا نهادی غیر از والدین برای بچه ها امن تر نیستند تربیت جنسی کودک برای مراقبت از فرزند است هرکسی غیر از والدین در این موضوع می تواند خود به مرکز خطر تبدیل شود
همچین کودک بیشترین زمان خود را در خانه و در کنار خانواده است حتی اگر یک نهاد مطمئن کودک را تحت تعلیم تربیت جنسی قرار دهد اگر والدین اصول فنون ومهارت های تربیت جنسی را یاد نگرفته باشند با اعمال ورفتارهای غلط خود موجب نقض و تخریب آموزش های ارائه شده خواهند شد
اتفاقا بر اساس چند نکنه اثبات خواهم کرد همین نهاد امن بر اساس تفکر غلط والدین می تواند به آسیب زا ترین محل برای فرزند تبدیل گردد آنقدر که کودک می تواند از طرف والدین آسیب ببیند هرگز از طرف دیگران نمی تواند آسیب ببیند توجه داشته باشید کودک فقط در خانه خود هست که می تواند از نزدیک اندام های جنسی را مشاهده کند فقط در خانه ممکن است تصاویر مربوط به زناشویی را از نزدیک ببیند و به این موضوعات حساس شود این والدین هستند که با پوشش نامناسب می توانند مدام جلوی چشم کودکشان باشند والدین عزیز شاید قبولش برایتان سخت باشد ولی به این ماجرا خوب دقت کنید: پسر 13 ساله وقتی مادرش ما را برای مشاوره تنها گذاشت برایم این چنین اظهار کرد به خاطر طرز پوشش مادرم از خانه فراری هستم او آنچنان لباس های که بر تن می کند مهیج و تحریک کننده است که نمی توانم خودم را کنترل کنم همو برایم می گفت شب ها وقتی در بسترم هستم والدینم به زناشویی می پردازند صدای مادرم آنقدر بلند است که من هم با آن صدا خودارضایی می کنم